عبدالرضا یاری
همراهی و عدم همراهی با یک سیستم و نظام از سوی اجزاء و اعضای سیستم در عملکرد آن بسیار موثر است. سیستم ها اجزاء مختلفی دارند یکی از این اجزاء و اعضاء مدیران نظام هستند که با توجه به موقعیت، نزد افکار عمومی نسبت به سایر اعضاء جایگاه برتری دارند بنابراین همراهی این گروه با سیاست های نظام، در عملکرد سیستم بسیار تاثیرگذار است. آنچه امروزه درجوامع موفق مشاهده می شود توجه به مدیریت در چارچوب هنجارهای جامعه است دو مولفه تخصص و تعهد از مسائل مرتبط با این حوزه است. تخصص امری شفاف و قابل اندازه گیری است اما تعهد همواره با ابهاماتی مواجه بوده و امری غیرشفاف و تقریبا غیر قابل اندازه گیری است. برخلاف جوامع بروکراتیک دارای سبقه دیوانسالاری، در جوامع انقلابی با پیشینه کم در نظام مدیریت، تعهد می تواند با تخصص برابری داشته باشد چرا که در چنین جوامعی که معمولا طبیعتی ناپایدار دارند هر احتمالی برای آسیب از جانب کارگزاران آن وجود دارد.نظام جمهوری اسلامی که نظامی انقلابی و نوپاست از این امر مستثنی نبوده بلکه به جهت ماهیتش بیشتر از دیگر نظامات زمینه آسیب پذیری دارد.یکی از زمینه های آسیب پذیری آن حوزه مدیریت است که متاسفانه علیرغم درجه اهمیت آن کمتر مورد توجه قرار گرفته و همواره بر پیکره آن آسیب وارد کرده است مدیریت در نظام نوپای جمهوری اسلامی نیازمند تخصص و تعهد بصورت تواما است تا اصول مترقی آن اجرایی شده و مردم از موهبات آن بهره مند شوند و این امر مستلزم رویکردی کلان به مسایل مملکت و حاکمیت است که از عهده مدیران متخصص غیرمتعهد خارج است. نهایت مدیریت بدون تعهد، موفقیت های محدود و بخشی است و آنجا که مصلحت نظام در سطح کلان مطرح باشد اوضاع متفاوت خواهد بود موضوعی که امروزه گریبانگیر جامعه ماست. نظام جمهوری اسلامی  با وجود توسعه زیرساختها و خدمات گسترده به مردم و تنها به دلیل ضعف مدیریت در سطح اجرا در عین حقانیت مظلوم واقع شده است.