هادی نوروزی/ سردبیر

ماه مهر، در تقویم آموزشی کشور، همواره نمادِ آغازِ رویش و دانایی بوده است؛ اما امسال، این ایام با نگرانی‌هایِ فزاینده‌ی اقتصادی برای خانواده‌ها گره خورده است. در آستانه‌ی بازگشایی مدارس، آنچه بیش از شور و اشتیاقِ تحصیلی در کانونِ توجه قرار می‌گیرد، «هزینه‌های سرسام‌آور» تأمینِ لوازم‌التحریر و پوشاکِ فرم است که به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایِ معیشتیِ خانوارها در ابتدای پاییز تبدیل شده است. تورمِ شتابان، سبدِ خریدِ دانش‌آموزان را به شدت تحت‌تأثیر قرار داده و بسیاری از والدین را در تنگنایِ تأمینِ حداقل‌های آموزشی برای فرزندانشان قرار داده است. مشکلِ اصلی، تنها تورم عمومی نیست؛ بلکه نابسامانی در زنجیره‌ی توزیع و قیمت‌گذاری‌هایِ غیرمنطقی در بازارِ لوازم‌التحریر است. وقتی نظارت‌هایِ دستگاه‌هایِ مسئول بر قیمتِ نهایی کالاها کمرنگ باشد، واسطه‌گری‌هایِ غیرضروری، به طور مصنوعی قیمت‌ها را به شکلِ فزاینده‌ای بالا می‌برند. خانواده‌ها در این میان، تنها قربانیانِ این بی‌نظمی هستند که ناچارند برای خریدِ اقلامی که عملاً کالایِ مصرفی و ضروریِ آموزشی محسوب می‌شوند، هزینه‌هایی فراتر از توانِ مالی‌شان پرداخت کنند. در چنین شرایطی، سکوتِ نهادهایِ نظارتی، به نوعی چراغِ سبز به سودجویان تعبیر می‌شود. برایِ مدیریتِ این بحرانِ فصلی، راهکارها نباید در حدِ شعار و بیانیه‌هایِ تکراری باقی بمانند. «عرضه مستقیم و بدون واسطه»، کلیدواژه‌ای است که باید در این روزها به یک اولویتِ اجرایی تبدیل شود. راه‌اندازی نمایشگاه‌هایِ عرضه مستقیم نوشت‌افزار و پوشاک مدرسه با کیفیتِ قابل‌قبول و قیمتِ مصوب، می‌تواند به عنوان یک اهرمِ تعدیل‌گر، دستِ واسطه‌ها را از بازار کوتاه کند.
آموزش، حقی عمومی است که نباید در سایه‌ی نوساناتِ قیمتی به حاشیه رانده شود. دولت و نهادهایِ سیاست‌گذار باید با تقویتِ نظارت‌هایِ میدانی و ایجادِ بازارهایِ موازیِ عرضه مستقیم، از سلامتِ این جریانِ اقتصادی در روزهایِ منتهی به مهرماه اطمینان حاصل کنند. تنها در این صورت است که می‌توان امید داشت، مهرماه نه با اضطرابِ تأمینِ هزینه‌ها، بلکه با نشاطِ واقعیِ علم‌آموزی برای خانواده‌هایِ ایرانی آغاز شود. مدیریتِ بازارِ لوازم‌التحریر، اکنون بیش از هر زمانِ دیگری، آزمونی برایِ جدیتِ دستگاه‌هایِ اجرایی در حمایت از معیشتِ مردم است.