پرستو نیروندی در سالهای اخیر، بحث توسعه گردشگری در استان کرمانشاه بیش از گذشته در کانون توجه قرار گرفته است؛ استانی که با برخورداری از میراث فرهنگی غنی، طبیعت چشمنواز و پیشینهای چند هزار ساله، همواره یکی از مقاصد بالقوه سفر در ایران به شمار رفته است. با این حال، یکی از ظرفیتهای مغفولمانده در […]
پرستو نیروندی
در سالهای اخیر، بحث توسعه گردشگری در استان کرمانشاه بیش از گذشته در کانون توجه قرار گرفته است؛ استانی که با برخورداری از میراث فرهنگی غنی، طبیعت چشمنواز و پیشینهای چند هزار ساله، همواره یکی از مقاصد بالقوه سفر در ایران به شمار رفته است.
با این حال، یکی از ظرفیتهای مغفولمانده در این حوزه، خوراک محلی است؛ ظرفیتی که میتواند به عنوان «گذرنامه دوم گردشگری» این استان، نقشی تعیینکننده در جذب گردشگر ایفا کند.
خوراک در کرمانشاه، تنها تغذیه و تغذیهشدن نیست؛ بلکه بخشی از تاریخ زنده و فرهنگ جاری مردم این سرزمین است. از دندهکباب معروف و خورشت خلال خوشرنگ گرفته تا آش عباسعلی، کوفتهریزه، نان برنجی و کاک و روغنکرمانشاهی، هرکدام از این طعمها، حامل بخشی از هویت محلی و روایتگر سبک زندگی مردم منطقه هستند.
در عصری که گردشگر تنها به دنبال دیدن نیست، بلکه میخواهد تجربه کند، بچشد و لمس کند، مزهها بیش از هر زمان دیگری به ابزارهای دیپلماسی فرهنگی بدل شدهاند.
در بسیاری از کشورها، «گردشگری خوراک» به عنوان شاخهای مستقل در صنعت توریسم توسعه یافته و درآمدزایی گستردهای ایجاد کرده است؛ الگویی که کرمانشاه نیز میتواند با سرمایهگذاری هدفمند و هوشمندانه، از آن بهره گیرد.
ایجاد رویدادهای سالانه در حوزه خوراک، تدوین برندهای غذایی محلی، آموزش و استانداردسازی رستورانها و معرفی غذاهای بومی در بسترهای ملی و بینالمللی، تنها بخشی از اقداماتی است که میتواند جایگاه کرمانشاه را در نقشه گردشگری خوراک ایران و حتی منطقه تثبیت کند.
زمان آن فرا رسیده است که در کنار بازتعریف ظرفیتهای تاریخی و طبیعی استان، طعمها و عطرهای محلی نیز به عنوان سرمایهای اقتصادی، فرهنگی و گردشگرپذیر نگریسته شوند. چراکه گاه، یک بشقاب غذای اصیل، بیش از دهها بروشور تبلیغاتی، یک مقصد را در ذهن گردشگر ماندگار میکند.
Wednesday, 28 January , 2026