انتخاب دکتر مسعود پزشکیان به‌عنوان ریاست جمهوری اسلامی ایران با مشارکت معنی‌دار و تعیین‌کننده مردم فهیم ایران را تبریک می‌گوییم و همت هم‌استانی های کرمانشاهی را در رای کم‌نظیر به رییس‌جمهور منتخب، می‌ستاییم و از تمام کسانی که برای تحقق شکوه ۱۵ تیرماه تلاش کردند، سپاسگزاریم.
امیدواریم اراده ملت و دولت، گره از کارهای فروبسته کشور بگشاید و رونق و سعادت را نصیب مردم شریف ایران نماید؛ چه، گرفتاری‌های عدیده در سیاست خارجی و داخلی، ایران عزیزمان را درگیر نموده است و ضرورت دارد، تلاش های صادقانه و جدی برای بهبود معیشت مردم صورت پذیرد که این مهم، در سایه انسجام نیروهای سیاسی درون نظام و تعامل سازنده با دنیا، محقق می‌گردد.
کشور ما با تورم بالا، رکود اقتصادی، فشار ناشی از تحریم، فرسایش منابع، خروج سرمایه های انسانی و مالی و… مواجه است. حل این مشکلات بدون هماهنگی و همکاری مبتنی بر اعتماد میان دولت و ملت از یک طرف و انسجام همه نیروهای سیاسی درون حاکمیت از طرف دیگر، عملی نیست. به‌ویژه که دکتر مسعود پزشکیان وارث مدیریتی است که اعتماد ملی را همراه ندارد و چنانکه در یک پایش ملی آمده است، ۴۷.۸ درصد مردم ایران، ریشه مشکلات اقتصادی کشور را به عامل ناکارآمدی مدیران مربوط می‌دانند.
منتخب جدید مردم، وارث شرایطی است که ارقام و اعداد، به خوبی گویای آن هستند؛ از حجم نقدینگی ۷.۸ هزار همتی تا پایان سال ۱۴۰۲ تا نرخ رشد نقدینگی ۲۴.۲ درصدی و نرخ رشد پایه پولی ۲۷.۶ درصدی در پایان سال گذشته که البته، میانگین بالای قیمت مسکن، ناترازی مبادلات خارجی، شاخص‌های عمدتا قرمز بورس و دلار ۶۱ هزار تومانی را هم باید به آن افزود.
بدهی‌های باقی مانده از دولت فعلی را هم باید یاد کرد که طی ۴ سال آینده، حداقل ۸۷۳ هزار میلیارد تومان از این بدهی‌ها می‌باید تسویه شود. و نرخ تورم که متوسط ۴۰ درصدی آن به یک روند معمول و تکراری تبدیل شده است. این نرخ تورم، در استان کرمانشاه حتی سهمی افزون‌تر از متوسط کشوری هم دارد و ترکیب آن با معضلی به نام بیکاری که تمام سه دهه‌ی گذشته، کرمانشاه یا رتبه اول و یا دوم کشوری آن را دارا بوده است، موجب شده تا این استان محروم، در آخرین شاخص فلاکت سالیانه، رتبه اول کشوری را فقط با دو دهم درصد کمتر، از دست داده و در رتبه دوم فلاکت کشور قرار گیرد.
استان کرمانشاه علیرغم برخورداری از موقعیت بسیار خوب جغرافیایی، مزیت‌های کشاورزی و گردشگری، منابع طبیعی قابل توجه، پتانسیل های خاک و آب و ظرفیت های انسانی درخشان، شایسته کسب رتبه های منفی و تاسف بار در حوزه های مختلف اقتصادی و اجتماعی نیست؛ ازآن‌جمله نابودی بناهای سنتی جامعه و مجموعه‌ای از معضلات چون خشونت، اعتیاد و طلاق که انعکاس آن را در حجم بالای دعاوی و مراجعات به دادگاه‌ها می‌توان دید.
در یکی از پر مزیت‌ترین استان‌های کشور و درحالیکه درآمد سرانه‌ی آن تا پیش از شروع جنگ تحمیلی، بیش از متوسط کشور بوده است، در سال ۱۳۷۵ تقریبا با متوسط کشوری برابر گردیده و از سال ۱۳۹۰، یک‌سوم از متوسط کشوری کمتر شده است که همین مورد، به‌خوبی گویای آن است که یک شهروند کرمانشاهی نسبت به دیگر شهروندان ایرانی از قدرت خرید و رفاه کمتری برخوردار گردیده است. به‌علاوه وضعیت درآمد سرانه در استان، حاکی از آن است که علاوه بر بهره‌وری و توان تولیدی، فرصت‌های کسب و کار هم آسیب دیده‌اند و معرف سطح کمی و کیفی و فرصت و انگیزه‌ی اندک سرمایه‌گذاری است.
غالب کردن نگاه توسعه‌گرایانه بر مجموعه مدیریتی استان در شرایط اسف‌بار امروز، نه فقط یک ضرورت، بلکه تنها گزینه پیش روی دولت است. انباشت سالها ناکارآمدی و مدیریت غیر علمی در استان، متاسفانه عاملی برای از دست رفتن فرصت‌های رقابت و پیشرفت استان گردیده است. در سالهای جنگ تحمیلی، هر آنچه زیر ساخت فیزیکی و زیربنایی در استان بود، تخریب گردید و در سال‌های بازسازی کشور هم تنها بخش ساختمان‌سازی مد نظر قرار گرفت؛ پس از آن هم، استان به آزمایشگاه یا سکوی پرتاب مدیریتی کسانی تبدیل گردید که از مرکز به مسوولیت‌های این دیار مامور می‌شدند و نتیجه‌ی عملکرد ایشان هم هزینه‌کرد بدون خروجی اعتبارات و اتخاذ رویکردهای توسعه‌ای ناشی از ایده‌های غیر کارشناسی و سیاست‌های منفرد بود که بالغ بر ۷۰۰ پروژه نیمه‌تمام با اعتباری که استاندار اسبق آن را ۷۰ هزار میلیارد تومان اعلام کرد، برای این استان محروم به یادگار گذاشته است.
امروز در استان کرمانشاه، توسعه‌نیافتگی نه مساله که به یک معضل تبدیل شده است؛ استانی که زمانی مرکزیت منطقه‌ای غرب و حتی نیمه غربی کشور بوده است، امروز، فاقد حداقل‌های حمل و نقل بوده که لازمه‌ی رفاه حال مردم و ورود توریست است و شایسته می‌نماید زیرساخت‌های این حوزه، هرچه سریع‌تر، بازسازی و توسعه یابد؛ ازجمله خط آهنی که قرار بود کریدور شرق به غرب باشد و ایران را به دریای مدیترانه

وصل کند، در نیمه‌ی راه و در کنار اسلام‌آباد غرب، رها شده و نبود آزادراه هم کاملا محسوس است. شبکه جاده‌ای، به مرکز استان محدود است و اگر راه مواصلاتی بعد از کرمانشاه به سمت تهران مسدود گردد، هیچ راه جایگزینی برای ارتباط با مرکز و استان‌های شرقی وجود ندارد.
در سند آمایش استان، از هاب منطقه‌ای حمل و نقل سخن گفته شده و هاب منطقه‌ای لجستیک هم به آن افزوده شده است. نقش ترانزیتی گردشگری عتبات هم ذکر گردیده که این استان، مسیر تاریخی آن بوده است اما امروز، تنها سهم ۱۰ درصدی از اعزام زائران را دارد. و درحالیکه نقش تجاری_جغرافیایی ملی هم برایش تعریف گردیده و مرکزیت مدیریت راهبردی تعاملات تجاری با کشور عراق به او داده شده است اما فقط نقش بارانداز بخشی از تجارت تاجران مرکزنشین به اقلیم کردستان را ایفا می‌کند.

مرزهای تجاری استان کرمانشاه هم‌چنان امکانات اولیه بیتوته و باراندازی و خدمات تجاری را ندارند و منطقه آزاد قصرشیرین هم چشم‌انتظار توجه ویژه‌تر است. استان کرمانشاه به‌جز مزیت مرز و تجارت، از فرصت کم‌نظیر گردشگری هم با توجه به اماکن تاریخی، فرهنگی، طبیعی و شرایط توریسم سلامت، برخوردار است که امید می‌رود دولت جدید، توجه خاص به این حوزه نماید.
عدم توازن و بلکه تناقض توسعه‌ای در استان از دیگر معضلات جدی است که عدم تعادل فضایی را هم باید به آن افزود؛ به‌گونه‌ای که نیمی از جمعیت استان، فقط در شهر کرمانشاه مستقر هستند و شهر اول استان، ۱۰ برابر شهر دوم، جمعیت در خود جای داده است. به واقع در تمام دهه‌های گذشته، کرمانشاه بهشت کسانی بوده است که منابع و منافع و فرصت‌های استان را تخلیه کرده ولی خود را مسئول توسعه استان ندانسته‌اند؛ امروز، معضلات مدیریتی و رفع موانع پایه‌ای و نهادی توسعه، مساله اول این استان است.
اینک که جناب آقای دکتر پزشکیان با شعارهای عدالت‌طلبانه و حمایت از مظلوم و محروم، مورد تایید ملت ایران و خصوصا مورد حمایت قاطع مردم استان کرمانشاه قرار گرفته، انتظار است که بتوانیم شاهد بازیابی و ارتقای زیرساخت‌ها و مشخصا، تحقق موارد زیر باشیم:
۱. عزم همه‌جانبه‌ی دولت در جهت ارتقای شاخص‌های کلان اقتصادی و خصوصا تورم، ناترازی بودجه، ناترازی بانکی و روند کاهشی ارزش پول ملی.
۲. تعامل سازنده با دنیا بر اساس اصول عزت، حکمت و مصلحت و رفع مشکلات و موانع فراملی اقتصاد.
۳. انتخاب مدیران ارشد استانی با نگاه توسعه‌ای از دل نخبگان، با تجربه ها و امتحان پس‌داده های هر دیار و ازجمله در مورد مدیریت استان کرمانشاه، انتصاب فردی در تراز رئیس‌جمهور به‌عنوان استاندار این استان که بتواند همه نیروها و ظرفیت‌های ممکن را در راستای حل معضلات متعدد این دیار، همسو گرداند و ضریب توجه به استان را در همه ارکان کشور، بالا ببرد. تعیین استاندار ویژه برای استان کرمانشاه هم می‌تواند در دستور کار دولت محترم قرار گیرد.
۴. وجود قومیت‌ها و تعددهای فرهنگی در استان کرمانشاه و سهم مناسب و شایسته از فرصت‌ها، امکانات و مناصب به اقشار مختلف استان
۵. مقوله مهم زیر‌ساخت‌های استان اعم از زیرساخت‌های سخت و زیرساخت‌های نرم که شاخص‌های فعلی کرمانشاه در بین استان‌های متناظر، نمی‌تواند مطلوب تلقی گردد و نیازمند ستانده‌های جدید و افزایش بهره‌وری و بهسازی زیرساخت‌ های موجود است.
۵. اولویت بودن سرمایه‌گذاری و جلب سرمایه‌گذار، اعم از خارجی و داخلی، به نحوی که موید توسعه متوازن و پایدار باشد و بطورکلی، بتواند کرمانشاه را در مسیر توسعه قرار دهد.
۶. اجرای برنامه های ترمیمی‌ با عنایت ویژه‌ی رییس‌جمهور در تخصیص بودجه سنواتی، اعتبارات موردی و افزایش سهم از ردیف‌های مناطق محروم.
آنچه اشاره گردید، بدیهی‌ترین انتظار و حق استان کرمانشاه است که در بلایای دوران جنگ تحمیلی، کم‌توجهی دوران بازسازی، نگاه امنیتی و تلقی پیرامونی‌بودن، حوادثی چون سیل و زلزله و خصوصا به‌جهت انتصابات ناکارآمد مدیریتی، آسیب‌های بسیار دیده و حقوق حقه‌اش، دریغ گردیده است؛ بی‌گمان، نمی‌توان غول سیاه‌چاله کشور را از سیاه چاله کرمانشاه بیرون آورد چرا که معضلات مختلف اقتصادی، اجتماعی، امنیتی و فرهنگی این استان و باتوجه به موقعیت و اثرگذاری مهم آن، همه توسعه‌ی کشور را تهدید خواهد نمود.
در پایان برای ریاست‌جمهور صادق، پاکدست و عدالت‌گرای جمهوری اسلامی ایران، آرزوی سلامتی و موفقیت و برای ایران پرگهر، رونق و وحدت و توسعه آرزومندیم.

شورای سیاستگذاری ستاد مرکزی دکتر پزشکیان در کرمانشاه