لباس‌های کهن و سنتی ایرانیان برگرفته از دیانت، فرهنگ و نجابت مردمان با تمدنش است که سبب ماندگاری آن شده، طراحی و دوخت لباس‌های محلی زنانه ایرانی و به خصوص کُردی متبلور تاریخ و طبیعت است، همچون محیط هزار رنگ زندگیشان در ترکیب آب، کوه، درخت و چرخش فصل‌ها که جلوه‌گر رنگ‌هاست. به گزارش باختر […]

لباس‌های کهن و سنتی ایرانیان برگرفته از دیانت، فرهنگ و نجابت مردمان با تمدنش است که سبب ماندگاری آن شده، طراحی و دوخت لباس‌های محلی زنانه ایرانی و به خصوص کُردی متبلور تاریخ و طبیعت است، همچون محیط هزار رنگ زندگیشان در ترکیب آب، کوه، درخت و چرخش فصل‌ها که جلوه‌گر رنگ‌هاست.
به گزارش باختر و به نقل از فارس، قدمت، پوشیدگی، حجاب و تنوع در رنگ، از ویژگی با ارزش لباس سنتی و محلی زنان کرمانشاهی محسوب می‌شود. البته لازم به ذکر است لباس‌های کهن و سنتی ایرانیان از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب دارای این ویژگی‌های باارزش و ناب می‌باشند، که برگرفته از دیانت، فرهنگ و نجابت مردمان با تمدنش است و سبب ماندگاری آن شده، طراحی و دوخت لباس‌های محلی زنانه ایرانی و به خصوص کردی متبلور تاریخ و طبیعت است، همچون محیط هزار رنگ زندگیشان در ترکیب آب و کوه و درخت و چرخش فصل‌ها که جلوه‌گر رنگ‌هاست، به ظهور رسیده و این زیبایی و تنوع رنگ در لباس زنان کُرد تجسم یافته است، جلوه‌ای از شکوه سپندارمذ که فرشته زمین و نماد زنان ایران زمین بوده و پنجم اسفند در فرهنگ کهن ایرانی نماد برکت و نجابت زمین و زن است، زنی که مانند زمین سرشار از بخشش و ایثار است. هنوز هم زنان کرمانشاهی در نقاط مختلف، لباس بومی و محلی خود را به تن می‌کنند. پاوه و اورامانات و شهرهای پیرامون کوهستان شاهو، هجیج، نودشه، نوسود و جوانرود و روانسر و… می‌توان پوشش زیبای زنان کُرد را مشاهده کرد. لباس زنان کرمانشاه، لباسی کاملا پوشیده با رنگ‌های متنوع است و در لباس‌های آن‌ها کمتر از پارچه‌هایی با رنگ تیره استفاده می‌شود. لباس کردی زنانه، یکی از زیباترین و تحسین‌ برانگیزترین لباس‌هاست.
و اما؛ «چوخ و رانک» لباس محلی که بیشتر مردان کوچ‌نشین و کردنشین هورامانات استفاده می‌کنند، لباسی بسیار گران‌بها و ارزشمند است و معمولا پارچه مرس به‌صورت طبیعی به رنگ‌های سفید، قهوه‌ای، مشکی و خاکستری وجود دارد.مرس‌بافی هنری است از صنایع بومی استان کرمانشاه که از قدمتی تاریخی و چند هزار ساله برخوردار و سالیان متمادی همراه و همراز کردنشین‌ها در کوه‌ها و دشت‌ها و پوشش مردان در فصول گوناگون بوده است.استان کرمانشاه، منطقه اورامانات و شهرستان جوانرود مهمترین مرکز مرس بافی هستند، جنس نخ مرس یا مرغز که نوعی پشم بز پرورش یافته در منطقه اورامانات است، از موی بز بافته می‌شود، اما به گفته هنرمندان این عرصه، از موی هر بُزی امکان مرس بافی وجود ندارد بلکه موی بز باید نرم و لطیف باشد. از پارچه مرس برای «چوخ و رانک» استفاده می‌شود.لباس کردی محصولی برگرفته از محیط کوهستانی و طبیعت بی‌نظیر آن است به‌دلیل کوهستانی بودن مناطق کُردنشین، لباس‌های محلی کردی اغلب گشاد هستند تا تردد در میان کوه‌ها و مسیرهای دشوار با آن‌ها راحت باشد.