«بسمه‌تعالی»
فرماندهی محترم مرزبانی جمهوری اسلامی ایران: جناب سردار احمدعلی گودرزی

سلام‌علیکم

با احترام-همچنانکه جنابعالی و دیگر مقامات کشور استحضار دارید سالهاست به مناسبت‌های مختلف خصوصاً به هنگام جان باختن کولبران مظلوم گفته‌ام و این بار نیز خواهم گفت:
کولبری شغل نیست، یک درد است، درد بیکاری، درد نان و بلکه تصویری آشکار و روشن از محرومیت است. محرومیتی که معلول بی تدبیری‌ها، تبعیض‌ها و نابرابری‌هاست.
کولبری یک انتخاب نیست، بلکه یک اجبار است، مردمان سرزمینم از سر ناچاری و به خاطر لقمه‌ای نان خطر کولبری را به جان خریده‌اند، این نان‌آوران خانواده سالهاست از مرز جان گذشته‌اند.
قصه‌ی پر غصه‌ کولبران، داستان غم‌انگیز مرگ جوانانی است که هر بار تکرار می‌شود، یا سقوط می‌کنند یا تیر میخورند یا بعد از چند سال از درد دیسک کمر و آرتروز خانه‌نشین و زمین‌گیر می‌شوند. گویا تراژدی مرگ جوانان این مرز و بوم پایان ندارد.

من بارها از خود پرسیده‌ام، شما نیز از خود بپرسید: جُرم و گناه فرزندان وطنم که جان خود را برای لقمه‌ای نان در کف دست گذاشته‌اند چیست؟ آیا جان در برابر نان معامله‌ای عادلانه است؟

جناب سردار گودرزی
در آستانه نوروز که فصل رویش و زایش است اجازه ندهید بهار طبیعت را به خزان جوانان این مرز و بوم تبدیل کنند، کولبران مظلوم نیز فرزندان این آب و خاک و فرزندان من و شما هستند.اکنون وقت آن رسیده که مسئولان پژواک صدای کولبران را در کوهستان‌های مرزی بشنوند، صدای آنان صدای ملت ایران، صدای کُردستان، صدای مردم اورامانات است، صدای آنان صدای زندگی است، کُشتن این صدا کُشتن زندگی است.

جناب سردار
لطفاً یک بار برای همیشه به صدای وجدانتان و به صدای قلبتان گوش فرا دهید، این جوانان که به خاطر پدران و مادرانشان و یا به خاطر همسر و فرزندانشان برای زندگی جان میدهند، فرزندان همان پدران و مادرانی هستند که در دوران دفاع مقدس در مقابل دشمنان این آب و خاک سینه خود را سپر بلای این مرز و بوم کردند تا مردم ایران در آرامش و آسایش زندگی کنند، انصاف نیست سینه‌ی آنان آماج گلوله نگهبانان این مرز و بوم باشد.

لطفاً دستور فرمائید یک بار برای همیشه و با دلی پر از درد و قلبی سرشار از ایمان و عشق به وطن و فرزندان آن، و از سر مسئولیت از برخورد با کولبران دست بردارند که آه آنان و همسر و فرزندانشان  دامن گیر ملک و ملت خواهد شد.مگر مقام معظم رهبری نفرمودند منظور از قاچاق کولبری نیست، ایشان که حجت را بر همکان تمام کردند، اکنون مسئولان را چه شده است که حجت تمام شده بر خود را ناتمام میگذارند، بار مسئولیت این بی توجهی به عهده‌ی کیست؟

▪️جوان ناکام “عطا حسینی” همچون دیگر جوانان اورامانات یکی از هزاران قربانی این تراژدی ناعادلانه نان در برابر جان است، ضمن ابراز همدردی و عرض تسلیت به خانواده داغدار آن مرحوم، امیدوارم مرگ ایشان ختم تکرار این واقعه‌ی تلخ در دیار فراموش شده‌ی اورامانات باشد.

با احترام- محمدرئوف قادری
رئیس مرکز بین‌المللی گفتمان صلح