یکی از مخاطبان با ارسال متنی به روزنامه باختر اظهار داشت: کوزران یک مجتمع فنی و حرفه ای دارد که قبلا قالی بافی بود و حدود ۲۰ سال تعطیل شده بود. در سال ۹۸ فردی به نام (ی. آ) برای سالن ورزشی در مزایده شرکت و برنده شد با اجاره ماهیانه ۸۱۰ هزار تومان بعد […]

یکی از مخاطبان با ارسال متنی به روزنامه باختر اظهار داشت: کوزران یک مجتمع فنی و حرفه ای دارد که قبلا قالی بافی بود و حدود ۲۰ سال تعطیل شده بود.

در سال ۹۸ فردی به نام (ی. آ) برای سالن ورزشی در مزایده شرکت و برنده شد با اجاره ماهیانه ۸۱۰ هزار تومان بعد از چند مدت بهانه آوردند که ما حق نداریم این مجتمع را غیر آموزشی فنی به کس دیگری اجاره بدهیم.
اما امسال که سالن جهت بسته بندی گوشت سفید در اختیار خانم (ش) از کارآفرینان کشوری قرار دادند و این خانم حدود ۸۰ میلیون خرج تعمیرات کرد. اما بدون اطلاع قبلی یک خانم مراجعه کرد و گفت: من مصوبه استانداری دارم و برنده شدم با اجاره ماهیانه ۵۰۰ هزار تومان و سالن تازه بازسازی شده را از خانم (ش) تحویل گرفت.

جالب اینجاست این خانم خودش هیچ برنامه ای برای سالن نداشت و سالن را به کمپ ترک اعتیاد به مبلغ ماهیانه ۱۵ میلیون تومان اجاره داد.

با توجه به موقعیت مکانی ملک مورد نظر که سه تا مدرسه در فاصله ده متری از این ملک قرار دارد و مکان عمومی مردم است نمیدانم طبق چه تبصره و ماده ای این مکان در اختیار اینها گذاشتند.

حالا چند سوال اینجا مطرح می شود؟ آیا مسوولین می خواهند اینجوری فرهنگ سازی کند؟
چطور امکان دارد سالنی که سال پیش طبق نظر کارشناسی اجاره ماهیانه ۸۰۰ هزار تومان بوده، امسال با ماهیانه ۵۰۰ هزارتومان این خانم سالن را اجاره کند؟

پشت این مسئله چه موضوع و رانتی وجود دارد، طبق کدام قانون و ماده و تبصره، این سالن بعد از بازسازی برای کاربری ورزشی و بسته  بندی و ایجاد اشتغال توجیه ندارد ولی برای کمپ ترک اعتیاد توجیه دارد؟

گفتنی است بالغ بر سیصد نفر از سرپرستان خانوار جهت بسته شدن کمپ امضاء کردند. این در حالی است که مسئول کمپ ادعا می کند چند تن از مسوولین در این کمپ سهم دارند.

چرا اداره موادمخدر، بخشداری و… به این موضوع رسیدگی نمی کنند؟