پرستو نیروندی/خبرنگار باختر؛
نبود دستگاه‌های کارت‌خوان الکترونیکی در برخی اتوبوس‌های شهری کرمانشاه، پرداخت کرایه را به یکی از چالش‌های روزمره رانندگان و مسافران تبدیل کرده است؛ مشکلی که گاهی یک کرایه چند هزار تومانی را به معطلی، عصبانیت و حتی درگیری لفظی میان راننده و مسافر می‌کشاند. در شرایطی که افزایش هزینه تاکسی و تاکسی‌های اینترنتی بسیاری از شهروندان را بیش از گذشته به استفاده از اتوبوس‌های شهری وابسته کرده، به نظر می‌رسد ساماندهی شیوه دریافت کرایه دیگر نمی‌تواند به فردا موکول شود.
اتوبوس برای بسیاری از شهروندان، به‌ویژه سالمندان، کارگران، کارمندان و اقشار کم‌درآمد، همچنان یکی از مهم‌ترین و در دسترس‌ترین وسایل حمل‌ونقل درون‌شهری است؛ اما استفاده از این وسیله عمومی در برخی مسیرهای کرمانشاه، به دلیل نبود تجهیزات الکترونیکی پرداخت کرایه، با مشکلاتی همراه شده است.
در مسیرهایی مانند فردوسی و برخی دیگر از خطوط شهری، مسافران همچنان ناچارند کرایه خود را به صورت نقدی یا کارت‌به‌کارت پرداخت کنند؛ روشی که در ظاهر ساده است، اما در عمل می‌تواند برای راننده و مسافر دردسرساز شود.
یکی از مشکلات اصلی، ناآشنایی بخشی از مسافران، به‌ویژه سالمندان، با اپلیکیشن‌های بانکی و پرداخت‌های الکترونیکی است. از سوی دیگر، در پرداخت نقدی نیز موضوع پول خرد و اسکناس‌های کهنه، بارها موجب ایجاد اختلاف میان مسافر و راننده می‌شود.
نمونه آن را می‌توان در اتفاقی که امروز در یکی از اتوبوس‌های شهری رخ داد مشاهده کرد؛ مسافری سالمند برای پرداخت کرایه ۷ هزار تومانی ناچار شد از اتوبوس پیاده شده و برای دریافت وجه از عابر بانک اقدام کند. اما عابر بانک تنها اسکناس ۲۰۰ هزار تومانی در اختیار او گذاشت و راننده نیز امکان پرداخت ۱۹۳ هزار تومان باقی‌مانده را نداشت. نتیجه، معطلی سایر مسافران و شکل‌گیری بحث و درگیری لفظی میان راننده و مسافر بود.
در اتفاقی دیگر، مسافری هنگام پیاده شدن،۱۰ هزار تومان به راننده پرداخت کرد و قرار شد ۳ هزار تومان باقی‌مانده کرایه به او بازگردانده شود؛ اما کهنه بودن اسکناس‌های ۲ و یک هزار تومانی نیز بار دیگر زمینه اعتراض و بحث میان دو طرف را فراهم کرد.
شاید هر یک از این اتفاق‌ها در نگاه اول مسئله‌ای کوچک به نظر برسد، اما وقتی یک راننده از صبح تا پایان شیفت کاری خود بارها با چنین موقعیت‌هایی مواجه شود، طبیعی است که فشار روانی ناشی از این مشکلات بر او تأثیر بگذارد. از سوی دیگر، مسافری که صبح خود را با عجله برای رسیدن به محل کار آغاز کرده، ممکن است تنها به دلیل نداشتن پول خرد یا نبود امکان پرداخت الکترونیکی، روز کاری خود را با استرس و ناراحتی آغاز کند.
در این میان، نباید تمام تقصیر را متوجه راننده یا مسافر دانست؛ چرا که در بسیاری از این موارد، هر دو طرف ماجرا قربانی یک نقص در سیستم پرداخت هستند.
راننده وظیفه دارد مسافر را جابه‌جا کند و مسافر نیز موظف به پرداخت کرایه است، اما فراهم‌کردن زیرساخت مناسب برای دریافت این کرایه، بر عهده مدیریت حمل‌ونقل شهری است.
این مسئله در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که هزینه استفاده از تاکسی و تاکسی‌های اینترنتی افزایش یافته و بسیاری از شهروندان برای کاهش هزینه‌های روزانه خود، چاره‌ای جز استفاده از اتوبوس‌های شهری ندارند.
اکنون این پرسش مطرح است که چرا با وجود گسترش پرداخت‌های الکترونیکی در بسیاری از خدمات شهری، هنوز برخی اتوبوس‌های کرمانشاه از دستگاه‌های کارت‌خوان مناسب برای دریافت کرایه برخوردار نیستند؟
راه‌اندازی و تجهیز تمام اتوبوس‌های شهری به سامانه پرداخت الکترونیکی می‌تواند ضمن کاهش زمان توقف و معطلی مسافران، از بروز بسیاری از اختلافات میان رانندگان و شهروندان نیز جلوگیری کند.
حمل‌ونقل عمومی زمانی می‌تواند آرامش‌بخش و کارآمد باشد که هم مسافر و هم راننده در آن احساس احترام و آسودگی داشته باشند؛ بنابراین انتظار می‌رود مسئولان مربوطه، پیش از آنکه یک کرایه چند هزار تومانی بار دیگر به یک مشاجره و تنش تبدیل شود، برای حل این مشکل چاره‌ای جدی و فوری بیندیشند.