حسن مرادی، مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایرانیان شعبه استان کرمانشاه

هر سال با فرارسیدن هفته اهدای عضو، بار دیگر جامعه فرصت می‌یابد تا درباره یکی از انسانی‌ترین و ماندگارترین جلوه‌های ایثار تأمل کند؛ تصمیمی که می‌تواند در دشوارترین لحظات زندگی یک خانواده، امید را به چندین خانواده دیگر بازگرداند.
اهدای عضو، تنها یک اقدام درمانی نیست؛ بلکه فرهنگی متعالی و جلوه‌ای روشن از مسئولیت اجتماعی، نوع‌دوستی و احترام به حیات انسان‌هاست. در شرایطی که بیماری‌های نیازمند پیوند عضو هر روز در حال افزایش است، توسعه فرهنگ اهدای عضو می‌تواند جان بسیاری از بیماران را نجات دهد و رنج سال‌ها انتظار را پایان بخشد.
در کشور ما، انجمن اهدای عضو ایرانیان از سال ۱۳۹۴ به‌عنوان یک سازمان مردم‌نهاد، غیرانتفاعی، غیرسیاسی و غیردولتی فعالیت خود را آغاز کرد تا با همراهی متخصصان حوزه پیوند اعضا و فعالان فرهنگی و اجتماعی، مسیر آگاهی‌بخشی و فرهنگ‌سازی را هموار کند. نام‌گذاری ۳۱ اردیبهشت‌ماه به‌عنوان «روز ملی اهدای عضو، اهدای زندگی» نیز نشان‌دهنده اهمیت این موضوع در سطح ملی است.
در استان کرمانشاه نیز فعالیت انجمن از اواخر سال ۱۳۹۷ آغاز شد؛ استانی با تنوع قومیتی، مذهبی و فرهنگی که طبیعتاً فرهنگ‌سازی در آن نیازمند صبوری، گفت‌وگو و اعتمادسازی بیشتری بود. با این وجود، خوشبختانه طی سال‌های گذشته شاهد همراهی ارزشمند مردم، رسانه‌ها و دستگاه‌های مختلف اجرایی بوده‌ایم.
اختصاص قطعه‌ای جداگانه برای دفن افراد جانبخش در بهشت زهرای بریموند، نام‌گذاری بوستان نفس، برگزاری آیین‌های تجلیل از خانواده‌های اهداکننده و حضور مستمر در برنامه‌های رسانه‌ای و فرهنگی، بخشی از اقداماتی است که با هدف ترویج این فرهنگ انسانی در استان انجام شده است.
امروز در کرمانشاه، ۱۰۰ جانبخش از میان اقشار مختلف مردم به ثبت رسیده‌اند؛ از کودک ۱۱ ماهه تا بزرگسال، از دانش‌آموز و دانشجو تا فرهنگی، ورزشکار و پرستار. خانواده‌هایی که در سخت‌ترین لحظات زندگی، تصمیمی بزرگ گرفته‌اند و با اهدای اعضای عزیزانشان، فرصت دوباره زندگی را به بیماران نیازمند بخشیده‌اند.
باید بپذیریم که هنوز مهم‌ترین چالش در مسیر اهدای عضو، کمبود آگاهی عمومی درباره مفهوم مرگ مغزی است. مرگ مغزی، بازگشت‌پذیر نیست و فرد از نظر علمی و پزشکی، جان خود را از دست داده است. در چنین شرایطی، اهدای عضو می‌تواند آخرین و ماندگارترین یادگار یک انسان برای جامعه باشد.
رسانه‌ها، دانشگاه‌ها، آموزش‌وپرورش، هنرمندان، روحانیون و فعالان اجتماعی، همگی در این مسیر نقش تعیین‌کننده دارند. فرهنگ اهدای عضو زمانی در جامعه نهادینه می‌شود که درباره آن گفت‌وگو کنیم، آگاهی بدهیم و این مفهوم را از یک موضوع صرفاً پزشکی به یک باور اجتماعی و انسانی تبدیل کنیم.
امروز هر یک از ما می‌توانیم سفیر اهدای عضو باشیم؛ با گفت‌وگو در خانواده، ثبت رضایت برای دریافت کارت اهدای عضو و ترویج این فرهنگ در جامعه.
اهدای عضو، پایان زندگی نیست؛ آغاز زندگی در وجود انسان‌هایی دیگر است. این فرهنگ، میراث ماندگار انسان‌هایی است که حتی پس از مرگ نیز به زندگی معنا می‌بخشند.