با توجه به شرایط اجتماعی و اقتصادی جامعه و تنگناهای فراوانی که مردم ما با انواع مشکلات دست به گریبان هستند ؛ آیا وقت آن نرسیده که خود ما همت کنیم و دست به فرهنگ سازی بزنیم ؟
تاکنون از خود پرسیده‌اید که حسن مراسم چهلم و برگزاری سالگرد اموات چیست؟
چهلم وسالگر د یعنی چه‌؟ ازکجا آمده ؟  کی گفته ؟ سندش کجاست؟
چه فایده وسودی برای اموات دارد؟
هر چند که شرکت در مراسم تشییع و تدفین و ترحیم اولیه بسیار مثبت بوده و در سنت و روایات ما فراوان مورد تاکید قرار گرفته و بدون شک در همراهی با خانواده متوفی و داغدیده اثر فراوان دارد که البته آن‌هم آدابی دارد که متاسفانه ما به ویژه در زمینه خرج کشیدن به آداب روایی آن پایبند نیستیم!!
چرا بایستی تا چهلم خانواده متوفی تحت هر شرایطی در آفتاب سوزان تابستان و سرمای استخوان سوز زمستان سر قبر حاضر شوند؟
و بدتر آنکه عده‌ای نیز برای دفع گلایه از کار و زندگی و یا استراحت خود بزنند گاه چند کیلومتر در ترافیک آرمستان کرمانشاه‌ و یا حتی بیشتر برای حضور در قبرستان روستاهای اطراف صد کیلومتر رفت و برگشت و مخاطرات جاده‌های :کوزران و ماهیدشت و چهارزبر یا سر فیروزآباد و جلالوند و عثمانوند و بیستون و جاده سنندج را به جان بخرند که مثلا فلانی و بهمانی گلایه نکنند!
خدای ناکرده اگر حادثه‌ای برای کسی رخ دهد آیا این رسوم ما و خانواده متوقع متوفی زیر دین و سوال نیستند؟!
هر کس وجدان خود را قاضی کند و از خود بپرسد چند درصد با رضایت و آرامش قلب در این مراسم حاضر می‌شود ؟
آیا بارها وقتی در این مراسمات همدیگر را می بینید نگفته‌اید که تمام هفته و زندگی مان شده فاتحه؟! پس چرا عزم نمی کنید تا خلاص شوید و رهایی یابید ؟؟؟
آیا قرائت حمد و سوره(فاتحه) برای وصول ثواب به متوفی فقط بایستی بر سر قبر صورت بگیرد تا تحقق یابد ؟
آیا شما نمی توانید در منزل خود فاتحه‌ای بخوانید و ثواب آن را هدیه نمایید؟
بیایید به خاطر خدا از اذیت و آزار خلق خدا دست بکشیم.احترام به اموات و پاسداشت خاطر بستگان متوفی نیز به این رفتارها نیست! تا مادامی که فرد مخاطب‌تان در قید حیات است قدر او را بدانید.