هادی نوروزی/سردبیر

توسعه‌ی پایدار، بر پایه‌ی استمرار و سرعت در اجرای زیرساخت‌ها استوار است؛ اما در استان کرمانشاه، تجربه‌ی پروژه‌های عمرانی حکایت از روندی کاملاً متفاوت دارد. در حالی که جهان با سرعت به سمت هوشمندسازی و تکمیل زیرساخت‌ها حرکت می‌کند، کرمانشاه با میراث سنگین و دردناک پروژه‌هایی مواجه است که دهه‌هاست در وضعیت بلاتکلیفی به سر می‌برند. واقعیت این است که برخی از این پروژه‌ها اکنون از مرز نیم‌قرن عبور کرده‌اند و همچنان تنها روی کاغذ یا در میان تلی از سیمان و آهن، ناتمام مانده‌اند. نگاهی به فهرست پروژه‌های بلاتکلیف استان، شوکه‌ای به درک عمومی از مدیریت توسعه وارد می‌کند. از موزه‌ی منطقه‌ای که قرار بود حافظه‌ی تاریخی منطقه باشد، تا بیمارستان ۴۰۰ تختخوابی که سال‌هاست در انتظارِ حیات است؛ از کتابخانه‌ی مرکزی و سایت پرنده‌نگری گرفته تا پروژه‌هایی نظیر دهکده المپیک، استخر قهرمانی و شهربازی، همگی نشان از یک «بحرانِ تداوم» دارند. پروژه‌هایی که بیش از دو یا سه دهه است در وضعیت لاک‌پشتی و بی‌هدف مانده‌اند، نه تنها سرمایه‌ی عمومی را از بین برده‌اند، بلکه فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی بی‌شماری را نیز از جامعه‌ی کرمانشاه ربوده‌اند.
پرسش اصلی این است که چرا چرخه اجرای پروژه‌ها در استان با چنین کندیِ مرگباری روبروست؟ آیا مشکل در تخصیص بودجه است، یا در برنامه‌ریزی‌های فاقدِ دیدگاهِ میان‌مدت و بلندمدت؟ واقعیت این است که پروژه‌هایی که ۵۰ سال یا حتی ۳۰ سال در حالت تعلیق هستند، صرفاً یک معضل عمرانی نیستند، بلکه نشان‌دهنده‌ی نوعی ناکارآمدی ساختاری در مدیریتِ منابع و نظارت بر اجرای پروژه‌ها هستند. این کندیِ مفرط، باعث می‌شود که با تغییرِ سیاست‌ها یا تغییرِ مدیران، پروژه‌ها نه به سمت تکمیل، بلکه به سمت فراموشی و از رده خارج شدن بروند.
باید دانست که هر روز تأخیر در بهره‌برداری از پروژه‌هایی مانند بیمارستان یا مراکز ورزشی، به معنای هزینه‌ی اضافی ناشی از تورم، فرسودگی تجهیزات و از دست رفتنِ فرصت‌های رشد است. کرمانشاه نیازمند یک «بازنگری استراتژیک» در پروژه‌های نیمه‌تمام است؛ رویکردی که در آن، پروژه‌های آسیب‌ناپذیر و بااولویت، با پشتوانه‌ی بودجه‌ی مستمر و نظارت دقیق از وضعیت «بلاتکلیفی» خارج شوند. تا زمانی که پروژه‌های عمرانی استان از حالت «پروژه‌ی اداری» به حالت «پروژه اجرایی و هدفمند» تغییر وضعیت ندهند، توسعه در کرمانشاه تنها یک وعده‌ی دور و دراز باقی خواهد ماند.