شکوفه مظفری‌پور: مسئولان سیما خیالشان راحت باشد، منافع خودشان محفوظ است، دیگر نگران جنگ نرم نباشند، آنها ناخواسته در اثر کم‌سوادی، کم‌کاری و ناکارآمدی به درستی و به جا و دقیق دشمنان قسم‌خورده‌ی کشورمان را در جنگ نرم یاری کرده‌اند.

حیات اجباری تلویزیون همین قدر ارزشمند است که منافع و مصالح آقایان کرسی‌نشینِ سیما را تامین کند. آیا برای تلویزیون بس نبود تعصب بی‌جایشان و شاهکاری که در سانسور واقعه‌ی فوت مهسا امینی داشت؟!

چرا تلویزیون فیلم اظهارات پدر مرحوم مهسا امینی درباره بیماریِ فرزندش را آنقدر دیر پخش کرد تا او هر آنچه دلش می‌خواهد به رسانه‌های بیگانه بگوید؟!

چرا تلویزیون دست روی دست گذاشت تا مادر مرحوم کیان پیرفلک هر انگی دلش خواست به جمهوری اسلامی نسبت دهد و پسرعمویش در روزهای اخیر به مناسبت روز تولد کیان در عملیاتی از پیش برنامه‌ریزی شده باعث شهادت «سروان محمد قنبری» شود؟!

آیا باید حتما باز هم فدایی می‌دادیم تا تلویزیون لطف می‌کرد وقایع ۲۵ آبان سال ۱۴۰۱ را از نگاه دوربین‌های مداربسته‌، گردآوری اظهارات شاهدان صحنه و مصاحبه‌های پدر و مادر کیان در آن شب شوم را در قالب مستند «فراخوان خونین» پخش کند؟

تا کی تلویزیون قرار است کم‌کاری و بی‌سوادی خود را پای مصلحت اندیشی‌های ضرررسانِ ملی ثبت کند؟

ای کاش حساسیتی که رهبری در انتخاب رئیس سازمان صدا و سیما دارند فقط درصد اندکی از آن در عملکرد مسئولان فرهنگیِ ناکارآمدمان سراغ داشتیم.

ای کاش دقت نظری که مسئولان سیما در پخش آگهی‌های بازرگانی با درآمدهای میلیاردیِ حاصل از آن دارند، در گزینش اخبار و تولیدات محصولات سیما شاهد بودیم.

تلویزیون تا کی می‌تواند رضا عطاران‌ها، مهران مدیری‌ها، عادل فردوسی‌‌پورها، رامبد جوان‌ها و دیگر هنرمندان متعهد و کاربلد را به دلایل پیدا و پنهان از کار برکنار کند و ادعای ماندن در خط امام(ره) و رهبری و شهدا داشته باشند؟!

اگر در جنگ سخت بودند جوانان و پیرانِ غیرتمند و متعصبِ در خط مقدم تا دستانِ نامحرمان را از این مرز و بوم قطع کنند الان چه کسانی می‌توانند نگهبان فرهنگ و هنر مردم در بزرگترین سازمان فرهنگی جمهوری اسلامی ایران باشند؟!
سنگر ما در جنگ نرم خالیست و بازنده‌ی این جنگ ماییم!