چندروز قبل خبری در خبر گزاری هاو مطبوعات محلی از قول یکی از مسئولین منتشر شده بود با این مضمون که درختان بیمار طی مطالعات میدانی شناسایی و لاعلاج تشخیص داده شده اند و مجوز قطع و قتل آنان توسط دانشکده کشاورزی صادر شده و صد البته به جای این درختان خشک و پژمرده و بیمار ،نهال های تر و تازه و شاداب که با وضعیت آب و هوایی شهرمان هم همخوانی دارد،ان شاءالله کاشته خواهد شد .

خواندن این خبر باعث خوشحالیم شد چون متوجه شدم بر خلاف تصورات ذهنی ام مسئولان محترم شهرداری به شدت در تلاش جهت زیبا سازی و گسترش فضای سبز شهری هستند .
اما نکته ای که می خواستم خدمت آن بزرگواران عرض کنم اینکه به جای مدتها مطالعه و صرف بودجه ،کافی بود یک روز در مسیری کوتاه مثلا از میدان نفت تا سه راه بیست و دو بهمن پیاده گز می کردند آن وقت درخت هایی را که چند سال قبل باز هم شهرداری به بهانه های مختلف از جمله بیماری قطع و رها کرده بودند ملاحظه می کردند و آنقدر برای شناسایی به زحمت نمی افتادند.

از طرفی (اگر درخت ها واقعا بیمار هستند) یک شبه خشک و بیمار نشدند ،حتما علائمی داشتند چرا آن زمان اقدامی در جهت درمانشان صورت نگرفته؟ ! حتما از صبوری دست اندر کاران عزیز بوده گفتند: عجله کار شیطان است ؛ صبر می کنیم ان شاءالله خوب می شوند .

دیگر اینکه قطع درختان زمان مشخصی ندارد!! فقط و فقط به اراده شهرداری بستگی دارد و بس ، ولی کاشت آنها در زمان خاصی صورت می گیرد که معمولا آخر سال است و در آن موقع هم بودجه ها ته کشیده و کفگیرها به ته دیگ خورده …… و باز هم از طرف دیگر اگر خدا نکرده مدیر امروزی به پست دیگری انتقال پیدا کند، تکلیف جای خالی درختان قطع شده چه می شود؟!؟ چون معمولا مدیران جدید دیدگاهی جدید و تر و تازه دارند و کاری هم به طرح های نیمه کاره قبلی ندارند . بندگان خدا حق هم دارند هر کسی مسؤول کارهای خودش است نه دیگران !!!

بیشتر از این در حمایت از درخت های بی زبان نمی دانم چه بگویم . خدا آخر عاقبت کرمانشاه ،شهرداری و درختان و بنده شرمنده را ختم به خیر بفرماید . الهی آمین

افسانه آهنگری