هادی نوروزی/ سردبیر

استان کرمانشاه، این دیار کهن با قدمتی چند هزارساله، همواره در عرصه هنر، موسیقی و فرهنگ به‌عنوان یکی از پیشتازان ایران شناخته شده است. از موسیقی اصیل مقامی تا هنرهای تجسمی و صنایع دستی، این خطه همواره مهد پرورش استعدادهای درخشان بوده است. اما پرسش اینجاست: چرا این ظرفیت عظیم فرهنگی، پشتوانه‌ای علمی و دانشگاهی در خور خود ندارد؟ سال‌ها پیش، مرکز علمی کاربردی فرهنگ و هنر در کرمانشاه فعالیت می‌کرد و فرصتی ارزشمند برای جوانان علاقه‌مند به این حوزه فراهم آورده بود. اما متأسفانه این مرکز تعطیل شد و خلأ بزرگی در مسیر آموزش تخصصی هنر در این استان ایجاد کرد. تعطیلی این مرکز تنها یک نهاد آموزشی را از میان نبرد؛ بلکه امید و مسیر رشد بسیاری از هنرمندان جوان را نیز تحت‌الشعاع قرار داد. راه‌اندازی مجدد مراکز علمی و دانشگاهی در رشته‌های فرهنگی و هنری در کرمانشاه، دیگر یک انتخاب نیست؛ یک ضرورت است. هنر بدون پشتوانه علمی، اگرچه ممکن است به‌صورت تجربی رشد کند، اما هرگز به شکوفایی کامل و پایدار نخواهد رسید. آموزش آکادمیک می‌تواند استعدادهای خام را به مهارت‌های حرفه‌ای تبدیل کند، نسل جدیدی از هنرمندان متخصص تربیت کند و از مهاجرت استعدادها به سایر استان‌ها جلوگیری نماید.علاوه بر این، وجود چنین مراکزی می‌تواند به اقتصاد فرهنگی استان نیز رونق ببخشد. صنایع دستی، موسیقی و هنرهای نمایشی کرمانشاه ظرفیت بالایی برای اشتغال‌زایی و جذب گردشگر دارند؛ اما این ظرفیت‌ها بدون نیروی متخصص و آموزش‌دیده، ناکارآمد باقی می‌مانند.
احیای مراکز علمی هنری در کرمانشاه، احیای هویت فرهنگی یک استان و بلکه یک کشور است. وقت آن رسیده که مسئولان، این ضرورت را جدی بگیرند و با برنامه‌ریزی دقیق، بستر رشد نسل‌های آینده هنر ایران را فراهم کنند. هنر کرمانشاه، شایسته جایگاهی است که هرگز از آن محروم نمانده باشد.