در زمان تصدی جناب مهندس بازوند استاندار اسبق کرمانشاه تصمیم جدی گرفته شد که بحث کلان شهر پیگیری و انجام شود . ماموریت پیگیری قسمتی ازروند اداری آن در وزارت کشور و سازمان شهرداریها از طریق شهردار وقت کرمانشاه به اینجانب محول گردید . بیم ها و امیدهای از نظر کارشناسی مالی وجود داشت. یک نگاه این بود اگر کرمانشاه کلان شهر نشود ، بهتر است تا از محل اعتبارات اختصاصی به مراکز استانها برخوردار باشدو سهم بیشتری را از بودجه دریافت کنیم . نگاه دیگر این بود که با کلان شهر شدن از اعتبارات اختصاصی به کلان شهرها که تقریبان ۱۲درصدمبلغ بودجه را به خوداختصاص میداد بهره مند و بازهم کمتر از رنج دریافتی بودجه ی مراکز استانها محاسبه میشودو ضرر کنیم .آثاراین نظریات را میتوان در روندبودجه ی دریافتی مورد بررسی قرارداد . اما نگاه مدیریت استان این بود که با تغییر عنوان ، جایگاه اجتماعی پیدا و به هر طریق ممکن بایستی کرمانشاه ، کلان شهر شودو تاییدیه ی آن اخذ گردد . حداقل ویژگی این دیدگاه این بود که شهردار کرمانشاه در جلسات در کنار سایر شهرداران کلان شهر مانند مشهد ، اصفهان ، شیراز و به ویژه تهران قرار میگیرد و از نظر سازمانی نیز حقوق کلان شهر همتراز معاون وزیر منظور و لحاظ میگردد . در سازمان شهرداریها جناب دکتر عبدالهی که مدیر کل برنامه ریزی بود به استاندار قول داده بود که نهایت تلاش را برای تحقق و اخذ موافقت انجام دهند . در مجموع حدود ۲۰ بار جناب بازوند با وی تماس برقرار نمودند که این حجم پیگیری توسط ارشد استان قابل تقدیر میباشد . یکی از ملاکهای اساسی برای اخذ موافقت ،تاییدیه ی سازمان برنامه ریزی بود که بایستی اعلام می نمود جمعیت شهر کرمانشاه یک میلیون نفر و حتی بیشتر میباشد . در آن زمان یه مشکل اساسی وجودداشت چون در سرشماری آماری جمعیت کرمانشاه از یک میلیون نفرکمتر بودو هیچگاه به یک میلیون نفر نرسید . سرسختی ٱقای بازوند منجر شد خلاقیتی توسط سازمان مدیریت کرمانشاه ایجاد و منجر به صدور نامه ای شد تا با امید به جمعیت مورد نظرو باتفسیری مثبت اندیشانه ، ایرادتا حدی حل وفصل گردد وهمین نامه ملاک قرارگرفت ونهایتان با اهتمام سازمان شهرداریها با محوریت جناب دکتر عبدالهی ، موافقت و امضای وزیر کشور اخذ و عنوان ((کلان شهر )) برای کرمانشاه منظور شد .

یادداشتی از؛ فرهاد بختیاری
کارشناس شهرداری کرمانشاه