واقعه تلخ ۱۰ دی ماه ۱۳۶۵ یادآور بمباران شیمیایی بیمارستان صحرایی در اثر ضعف و ناتوانی دشمن بعثی عراق در برابر رزمندگان بود.
این بیمارستان که یک بیمارستان ۶۰ تختخوابی با امکانات و تجهیزات پزشکی بسیار مجهز در آن برهه از زمان و همچنین برخوردار از بخشهای بستری و تخصصی و اکیپ جراحی و کادر پزشکی و پرستاری مجرب بود، در طول هشت سال دفاع مقدس شبانه روز در خدمت مجروحین و بیماران خط مقدم اعم از رزمندگان ارتش، سپاه، بسیج و غیرنظامیان در اکثر عملیاتهای منطقه غرب کشور منجمله عملیات غرورآفرین و موفقیت آمیز «مسلم ابن عقیل و کربلای ۶» بود که به علت امکانات و تجهیزات درمانی و غیردرمانی بسیار زیاد و فضای وسیعی که دربرمی گرفت همیشه از ناحیه دشمن تحرکات و فعالیت آن زیرنظر و در اکثر عملیاتها به ویژه در جابجایی و انتقال به جلو مورد تهاجم توپخانه دوربرد و بمباران شدید هوایی قرار می گرفت.
در نهایت در مورخه دهم دی ماه سال ۱۳۶۵ ساعت ۱۲:۳۰ هنگامی که مجروحین و مصدومین زیادی به علت آتش توپخانه دوربرد و بمباران های وسیع هوایی و درگیریهای خط مقدم به بیمارستان آورده شده بودند مورد تهاجم شیمیایی جنگنده های دشمن قرار می گیرد.
بلافاصله توسط کادر درمان اقدامات اولیه بر روی مجروحین و مصدومین شیمیایی که تعداد آنها بسیار زیاد بود انجام و به علت وضعیت حاد بیمارستان سریعا با آمبولانسها و اتوبوسهایی که برای تخلیه مجروحین احتمالی آماده کرده بودند در مرحله اول به منطقه ای در حاشیه شهر گیلانغرب که چادرهای شیمیایی تدارک دیده شده بود اعزام و سپس به کرمانشاه و تهران انتقال یافتند.
اکیپ جراحی که شبانه روز در اتاق عمل های بیمارستان صحرایی فعالیت داشتند. آن هنگام نیز در اطاق عملی که زیر کوه ساخته شده بود در حال عمل جراحی بر روی سرباز مجروحی بودند که از چندین ناحیه مورد اصابت ترکش قرار گرفته و تا پایان عمل جراحی در کنار مجروح ماندند.
بعد از اتمام عمل آقای دکتر هجرتی جراح بیمارستان و دستیارانش که بسیار خسته و عرق زیادی روی صورتشان بود از اتاق عمل بیرون آمدند و چون در این مدت در فضای بسته گاز شیمیایی زیادی تنفس کرده بودند و حال مساعدی نداشتند جزو اولین مجروحین شیمیایی بودند که با یک دستگاه آمبولانس اعزام شدند.
دشمن بعثی خیلی بی رحمانه و وحشیانه مرتکب این جنایت جنگی شد که می توان گفت یکی از تلخ ترین وقایع تاریخ دوران دفاع مقدس دانست که متاسفانه بخش عمده ای ازجامعه
بین الملل نسبت به آن بی تفاوت ماند و در نهایت منجر به شهادت و مجروح شدن تعداد زیادی از رزمندگان و کادر درمان و غیردرمانی بیمارستان ۵۲۸ صحرایی پشتیبانی منطقه غرب نزاجا در منطقه عملیاتی سومار شد .
از جمله شهدای گرانقدر:
شهیددکتر احمد هجرتی، شهید دکتر ابراهیم رستم پور، شهید دکتر مسعود فیاض زاده، شهید حاج جهانشاه صادقی و شهید حاج مرتضی خوید
تعدادی از جانبازان شیمیایی بازنشسته بیمارستان ۵۲۸ صحرایی سومار:
سرهنگ جانباز شیمیایی محمد الماسی، سرهنگ جانباز شیمیایی مجتبی دهقانی، سرهنگ جانباز شیمیایی ابوالقاسم فرامرزی