لیلا سعدوندی

عدم تجهیز برخی جایگاههای عرضه سوخت شهر کرمانشاه به کارت آزاد طی چند هفته اخیر موجی از نارضایتی را بین شهروندان ایجاد کرد.

در همین راستا جمعی از معترضین ضمن تماس مکرر با برخی رسانه ها خواستار رسیدگی به موضوع از طریق انجمن جایگاه داران و شرکت پخش فرآورده های نفتی استان شدند.

مدیر شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی منطقه کرمانشاه اما در گفتگویی ضمن رد این مشکل گفت: «گرچه طبق قانون بودجه توزیع سوخت در جایگاه های استان باید با کارت شخصی انجام شود اما هنوز همه جایگاههای استان و البته شهر کرمانشاه مجهز به کارت آزاد هستند و قطعا مشکلی که در برخی جایگاهها پیش آمده ناشی از اتمام ظرفیت بوده است.»

مسئله اتمام ظرفیت زمانی پیش می آید که در ساعات پایانی روز باشیم، چون ظرفیت این کارتها ۷هزارو ۵۰۰ لیتر در طول شبانه روز است که با محدودیت دفعات سوختگیری هم مواجه اند، یعنی  چیزی حدود ۲۵۵ بار در روز.

مراجعین اما از این گلایه دارند که صبح ها در برخی جایگاههای شهر کرمانشاه مثل فردوسی، سعدی و میدان جمهوری اسلامی یا همان تاجگذاری سابق امکان استفاده از کارت آزاد وجود ندارد و این یعنی اگر هرگونه غرض ورزی و احیانا برخورهای شخصی و موردی را کنار بگذاریم، کارت آزاد برخی جایگاهها در مواردی عملا شارژ نمی شود!

در همین راستا بد نیست نگاهی بیندازیم به قانون بودجه سالهای اخیر، قانونی که شرکت پخش فرآورده های نفتی را ملزم کرد تا پایان شهریود ۴۰۲ تقریبا ۹۰ درصد سوخت گیری بنزین و ۹۵ درصد عرضه نفت و گاز با کارتهای شخصی انجام شود.این طرح اما نه تنها در کرمانشاه بلکه در سراسر کشور خیلی خوب پیش نرفت.

قانون بودجه امسال می گوید این عدد باید به ۹۵ درصد برسد و این در حالی است که بنابه گفته برخی مسئولین ملی در خوشبینانه ترین شرایط  عدد عرضه سوخت با کارت شخصی در سراسر کشور چیزی حدود ۸۰ درصد است.

مدیر شرکت پخش فرآورده های نفتی کرمانشاه با اذعان به این مطلب که همه گیر شدن طرح نیاز به فرهنگسازی و زمان دارد گفت: «ما در کرمانشاه ۱۲۸ باب جایگاه عرضه سوخت مایع و ۳۵ باب جایگاه CNG داریم و همه این مراکز مجهز به کارت آزاد هستند.»

به نظر می رسد استان ۲میلیون نفری کرمانشاه به لحاظ تعداد جایگاه سوخت با توجه به محدوده جغرافیایی و عدد جمعیتی، شرایط خوب و ایده آلی دارد و ما حتی در رده استانهای برتر کشوریم، با این حال همواره و طی سالها شهرهای غربی استان مثل سرپلذهاب، گیلانغرب و قصرشیرین با کمبود جدی سوخت مواجه بوده اند، که البته اگر مرزی بودن و افزایش تردد در این شهرها را مد نظر داشته باشیم متوجه فراگیری مشکل خواهیم شد.

به گفته “پیمان بهرامی” در شرایط خاص و اضطراری مثل اربعین این جایگاهها مجهز به کارتهای بیشتری می شوند تا مشکلی برای نقل و انتقال زوار پیش نیاید، نکته اصلی اما آن است که این شهرها مرزی هستند و نباید خدمات رسانی به آنها محدود به ایام اربعین باشد.

اینجا یک سوال پیش می آید که وقتی به لحاظ تعداد جایگاه مشکل و کمبود نداریم، حتما سهمیه استان پایین است که نمی تواند پاسخگوی نیاز مراجعین باشد. این البته موضوعی است که بارها “همایون صالحی” رئیس انجمن جایگاه داران استان به آن اشاره کرده و گفته است کرمانشاه در مقایسه با استانهایی مثل قم، قزوین و گیلان که به لحاظ جمعیت، وسعت  و یا تعداد جایگاه از ما پایین تر بوده و یا شرایط همسانی دارند، سهمیه کمتری دارد!

بهرامی در این باره هیچ اشاره ای به عدد سهمیه روزانه سوخت در استان نکرد و گفت: «من معتقدم ما مشکل کمبود سهمیه نداریم، کمااینکه بنده از زمان شروع فعالیت همه تلاشم را کرده ام تا این عدد بالا برود.»

او درحالیکه موضوع قاچاق سوخت از مرزهای استان بویژه پرویزخان را بی ارتباط با کمبودها ندانست، به راه اندازی سیستم دیپ دیجیتالی باک کامیون و فعال شدن کارگروه مبارزه با قاچاق برای رفع این مشکل اشاره کرد.

با این حال و بنا به گفته یک عضو هیات مدیره انجمن جایگاه داران عرضه سوخت، کمبود سوخت در استان هیچ ارتباطی با مسئله قاچاق ندارد و کرمانشاه تنها معبری برای قاچاق است، حتی در خیلی از موارد سوخت قاچاق از شهرهای دورتری مثل تهران به مرزهای استان می رسد!

“رسول ملکی” در این باره گفت: «من معتقدم ما در کرمانشاه کمبود سهمیه داریم و دریافت روزانه یک میلیون و ۵۰۰هزار لیتر جوابگوی جمعیت استان به لحاظ تعداد خودرو، میزان تردد و تعداد جایگاهها نیست.»

وی درحالیکه تلاشهای بهرامی برای افزایش سهمیه در استان را قابل تقدیر دانست افزود: «شرایط در سالهای اخیر قدری بهتر شده و حتی پیش آمده که جایگاههای استان بیش از سهمیه خود دریافتی داشته اند، با این حال ما همچنان در برخی شهرها با کمبود جدی سوخت مواجهیم که در شرایط اضطراری بیشتر نمایان می شود.»

ملکی البته به یک نکته دیگر هم اشاره کرد و گفت: «طبق آمارها کرمانشاه مشکلی به لحاظ تعدا جایگاه ندارد و نیازی برای تاسیس جایگاه جدید نداریم، با این حال سامانه ثبت و صدور مجوزها همچنان مجوز تاسیس می دهد و معلوم نیست سوخت این جایگاهها چطور باید تامین شود؟»

وی افزود: «وقتی تعداد جایگاهها بی رویه بالا برود سهمیه دریافتی هر جایگاه کوچک و کوچکتر می شود و شرایطی پیش می آید که حتی  در روز هم برخی جایگاهها سوخت نداشته باشند!»

این مشکلی بود که سال گذشته برخی جایگاههای سوخت در شهرهای غربی استان با آن دست و پنجه نرم کردند و درشهری مثل سرپلذهاب قطعی ۱۰ تا ۱۲ ساعته سوخت داشتیم و عملا صبح تا ظهر جایگاه ها امکان خدمات رسانی به رانندگان را نداشتند!

خوب به نظر می رسد در چنین شرایطی یا باید سهمیه استان بالا برود و متناسب با جمعیت، تعداد جایگاه و تردد باشد یا جلوی مجوزهای بی رویه و تاسیس جایگاههای جدید گرفته شود.

و فکر کنید چقدر عجیب است که درست در چنین شرایطی که با کمبود سهمیه مواجهیم و بسیاری از جایگاه داران از این وضعیت ناراضی اند، بنابه گفته ملکی قراراست به زودی ۴ تا ۵ جایگاه جدید دیگر نیز به ظرفیت موجود اضافه شود!

باید پرسید تکلیف این جایگاهها چه میشود و چطور باید برای تامین سوخت آنها برنامه ریزی کرد؟ اگر قرار است همین میزان سهمیه بین جایگاههای بیشتری تقسیم شود شرایط رو به وخامت می رود. لذا بهتر است به جای سرمایه گذاری و افزایش تعداد جایگاه ها فکری برای افزایش سهمیه کرد تا مراکزی که هم اکنون در حال ارائه خدمات هستند با مشکل مواجه نشوند.

در حال حاضر تنها در شهر کرمانشاه ۳۴ باب جایگاه برای عرضه سوخت مایع داریم که بیش از نیاز جمعیتی شهر کرمانشاه است، پس حداقل انتظار می رود مراکز جدیدی که احیانا راه اندازی می شوند به شهرهایی که نیاز داریم اضافه شوند، شهرهایی مثل سرپلذهاب، گیلانغرب و قصرشیرین.

در همین رابطه البته باید پرسید نمایندگان مجلس چه تلاشی برای افزایش سهمیه سوخت استان کرده اند، پیشتر و بنا به گفته رئیس انجمن جایگاه داران استان پی گیری از طریق نمایندگان مجلس تاکنون اثرگذار نبوده و نتیجه اثربخشی نداشته است.

با این حال حالا که کرمانشاه دو نماینده قدر در کمیسیون انرژی مجلس دوازدهم  دارد دور از انتظار نیست که محمد رشیدی و فتح اله حسینی به خواسته هم استانی هایشان در خصوص افزایش سهمیه سوخت استان جامه عمل پوشانده و موضوع را از طریق مجلس گره گشایی کنند.