آندروپوز یا یائسگی مردانه که همان کمبود وابسته به سن تستوسترون (نوعی آندروژن) می باشد، مرحله ای از زندگی مردان در میا نسالی است که تغییرات تجربه شده در آن بر سلامت فیزیکی، روحی و عاطفی آن ها تأثیر می گذارد. شیوع آندروپوز در جهان در بین مردان ۴۰ سال و بالاتر از ۶-۳۸٫۷ درصد متغیر است.  معمولا از سن ۴۰ سالگی شروع می شود و علایمی مانند ضعف، کاهش میل جنسی و اختلال نعوظ، خلق افسرده، اضطراب، بی خوابی و اختلال تمرکز را ایجاد می نماید.

کاهش تستوسترون در آندروپوز، خطر بیماری های متابولیک، دیابت ملیتوس و بیماری های قلبی- عروقی را افزایش می دهد. کاهش تستوسترون با پوکی استخوان ، افزایش فشارخون، افزایش چربی خون،  کاهش قدرت باروری، ناتوانی جنسی، کاهش تشکیل عضله و مینرالیزاسیون استخوانی و اختلال متابولیسم چربی همراه است. یکی از علائم شایع ان اختلال عملکرد نعوظی میباشد که در بیش از  %۴۰ مردان در سنین  ۵۰-۸۰ ساله یافت میشود. درمان اندروپوز از طریق اصلاح شیوه زندگی ، ورزش ، رژیم غذایی و تستوسترون به صورت درمان جایگزین تحت نظر پزشک است. مطالعات نشان داده است که کاهش مصرف غذاهای چرب ، ترک دخانیات و مصرف الکل و فعالیت فیزیکی تاثیر به سزایی در کاهش عوارض کاهش تستوسترون در مردان دارد.  با توجه به اینکه سن آندروپوز در مردان روند نزولی دارد و شیوع آن در مردان بالای ۴۰ سال رو به گسترش است و  تاثیری که آندروپوز بر کیفیت زندگی مردان دارد ، برنامه ریزی  برای آموزش مردان در مورداین پدیده وعلایم و عوامل موثر بر آن بایستی مدنظر سیستم سلامت قرار گیرد.