هفته‌ی نیروی انتظامی بهانه‌ای است برای تجلیل از جان بر کفان این نیروی خدوم که بی‌تردید، کار و تلاش خستگی ناپذیر و ایثار بی‌وقفه‌ی آنان، زمینه‌ساز استقرار سلامت اجتماعی و امنیت ایران اسلامی است.

در تاریخ، هیچ جامعه ‌ای را سراغ نداریم که فارغ از دغدغه‌ های انتظامی و امنیتی، روزگار را سپری کرده و روی آرامش را دیده باشد.

نقش پلیس در هیچ جامعه‌ی بشری، قابل چشم پوشی نیست؛ نقشی که متناسب باشرایط اجتماعی آن جامعه و در راستای برقراری نظم و امنیت و آرامش مردم تعریف می‌شود.

به‌واقع در جوامع سازمان ‌یافته، وجود نظم و امنیت اجتماعی، جزو اولین نیازها و از اساسی ‌ترین عوامل توسعه و رشد فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و حتی اقتصادی به‌شمار می‌رود.

اساسا مهم‌ترین عاملی که می‌تواند به امنیت فیزیکی و بلکه امنیت روانی یک جامعه کمک کند، ایجاد اعتماد و همکاری‌های متقابل پلیس و نیروی انتظامی آن با آحاد افراد جامعه است.

در ایران عزیز ما، نیروی انتظامی دارای نقشی مهم با وظایفی بسیار متنوع و فراگیر است. به‌واقع حجم بالای ماموریت‌ های گوناگون نیروی خدوم انتظامی، معرف اهمیت و جایگاه آن است.

استقرار نظم و امنیت و تامین آسایش عمومی و فردی، مقابله و مبارزه قاطع و مستمر با هرگونه خرابکاری، تروریسم، شورش و عوامل و حرکت‌هایی که مخل امنیت کشور باشد (با همکاری دستگاه اطلاعاتی و امنیتی)، از اهم وظایف نیروی انتظامی جمهوری اسلامی است.

تامین امنیت برای برگزاری اجتماعات، تشکل‌ها، راهپیمایی ‌ها و فعالیت‌ های قانونی و مجاز و ممانعت و جلوگیری از هرگونه تشکل و راهپیمایی و اجتماع‌های غیر مجاز و بی نظمی، حراست از اماکن، تاسیسات، همچنین حفاظت از مسئولان و شخصیت‌های داخلی و خارجی، جمع آوری سلاح و مهمات و تجهیزات و صدور پروانه نگهداری سلاح شخصی، از دیگر وظایف نیروی انتظامی محسوب می‌شود.‏

ضمنا دو ساختار مهم پلیس ۱۱۰ و پلیس فتا هم به عنوان ارکان مهم انتظامی کشور فعالیت دارند و ازجمله، پلیس فتا برای مقابله با جرایم در فضای مجازی و با بهره‌گیری از نیروهای متخصص فعالیت دارد.

اما فارغ از سیاهه‌ی موسع وظایف، خون شهدای نیروی انتظامی، بهترین سند برای حقانیت و مظلومیت این نیرو است. نیروی انتظامی بیش از ۱۳ هزار شهید، ۳۰ هزار جانباز و حدود ۲۰۰۰ آزاده در راه دفاع از امنیت کشور تقدیم کرده است که سهم استان کرمانشاه غریب به ۵۵۰ شهید بوده است.

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند
روبه صفتان زشت خو را نکشند

گر عاشق صادقی ز مردن نهراس
مردار بود هر آنکه او را نکشند.